Kita niyo na pussy ko?

Medyo mabaho lang minsan, pero masarap hawakan. Nakakarelax.

Swimming klase

Madaling araw na pero parang lasang chlorine pa rin ang hininga ko.

Ewan ko kung nalalasahan nga ba talaga ang hininga, pero parang ganun ang timpla ng laway ko ngayon.

Nakailang lagok kasi ako ng ihi-laced-highly-chlorinated-pool-water kanina.

You know, from swimming lessons?

Resulta ‘yan ng bagong patakaran sa opisina.

Dapat, lahat ng nagfi-field coverage — producers, crew at researchers, marunong lumangoy.

Tama naman, kasi for survival ang skill na ‘yun. At least, hindi masyadong mag-aalala ang opisina kung sakaling me staff sila na napasama sa lumulubog na barko (knock on wood!).

Nung tinanong ako last, last month kung marunong akong lumangoy, buong pagmamalaki kong sinagot… hindi.

Lenggai + Eheads Reunion Overdrive

Isa sa mga pinakamasayang imahe na nakita ko sa araw na ito:

Matagal nang lumubog ang araw sa mundo ng isa sa mga pinakamakasaysayang bandang Pinoy noong dekada 90.

Muli itong sisikat… pero para sa isang gabi lang.

Ahh. Para akong bumalik sa pagka-high school…

PG-25

Ang patakaran ko, basta lumagpas ka na sa 25 taong gulang, wala ka nang karapatang mag-baby talk.

Maliban na lang siguro kung maliit ka’t maputi, may braces at medyo chubby na chinita, puwede pa siguro… may posibilidad pang bumagay.

Pero kung lagpas ka na sa pagkakaroon ng quarter-life crisis at pinapaliit mo pa rin ang boses mo o nagbubulul-bululan ka para magpa-cute/makuha ang gusto mo/lumambing/wala lang… hindi maganda.

To put it bluntly: masagwa.

Isang pagkaklaro

‘Eto ang masaya sa internet: basta me malikot kang imahinasyon at medyo mahilig kang magsulat… puwede kang magpanggap na superhero at walang magkukuwestiyon sa kredibilidad mo

Basta matapang ka o di kaya eh magaling kang mag-project na sexy, chickboy o bastos sa cyberworld… ang tingin sa’yo ng tao: diyos.

Actually, kaya ko ring gawin ‘yun.

Makuwento ako at kahit pa umaalon ang bilbil ko, kaya kong kunan ang sarili ko sa mga anggulong tiyak na magpapakiliti sa imahinasyon ng mga pogi kong mambabasa.

Pero hindi kakayanin ng ego ko ang sobrang papuri… lalo na kung hindi para sa akin.

Kaya nga madalas, buong araw ako kung magsulat ng entry.

At marami na rin akong entry na na-publish… at binura.

Losing Weight

One of the most lasting and traumatic images a person can take from his childhood are memories of being bullied.

I should know. I was once a victim of school bullies.

Frienemies

Una sa lahat, nagpapasalamat po ako sa biyaya ng kadaldalan na ipinagkaloob mo sa akin… dahil dito, marami na po akong naging kaibigan… may puhunan pa ako para kumita nang may limang numero kada kinsenas.

Maraming salamat po at dahil sa kati ng paa ko, nagkaka-resistensya akong tumagal sa mga biyaheng iniaatas mo kada linggo sa akin.

Maraming salamat din po dahil hinaplos ninyo ang puso ng boss ko para payagan niya akong mag-leave sa susunod na linggo.

Marahil alam mo na po kung bakit kahit pinahintulutan mo na akong umuwi nang bago maghating-gabi mula sa editing… nagawa ko pang dumaan sa bar, uminom ng pitong bote ng SMB at makinig sa bandang me bokalistang lalaki na pagka-astig-astig ang boses sa tuwing kumakanta ng hits ng U2 at Tears for Fears.

Salamat po dahil kahit papaano… napangiti mo ako.

Forgettables

Madalas kong makalimutan…

Gusto mo bang maging ME…dia?

Naaalala ko pa ‘yung unang beses na lumabas ang pangalan ko sa TV.

Nag-text brigade pa ako noon para i-share sa mga taong malalapit sa akin ang unang biswal na katunayan na media na ako. Kung sakaling uso na ang 3.2 megapixel na camera phone ko noong 2003, malamang eh nagpa-picture pa ako katabi nung TV namin.

Para akong nasa alapaap sa mga sandaling iyon… at sa tuwing binabalikan ko ‘yung gabing iyon, napapangiti na lang ako… kailan ko kaya ulit mararamdaman ‘yung feeling na ‘yon?

Cool off

Kailangan mong maintindihan na hindi sa lahat ng pagkakataon, kaya kong magpa-cute para sa’yo.

May mga araw na bruha ako, bakla, palengkera, diyosa, kontrabida, mahadera, anghel, pokpok, drama queen, isip-bata… o kung ano pa, depende na lang kung saang kanto ng kama ako nagising.

Kaya ko ring maging stonefish at tumulala nang ilang oras habang nakikinig sa aking iPod.

Pero hindi ako robot, hindi ko kayang maging matalino at hyper 24/7 para sa iyo.

Tao ako. Live with it.