Lip-synched

Ilang eksena mula sa segment ko last week…

Limang bagay…

Lima sa napakaraming highlights ng nakaraang linggo:

Palamas

Alam mo, kanina pa kita napapansin… tingin ka ng tingin sa akin.

Isang kuwento ng kahayupan…

Gising na ako nung dumating sila pasado alas dos ng madaling araw.

Unang bumaba ‘yung babae — bilugan ang tyan pero sexy… mahaba ang buhok… mga hanggang balikat siguro ‘yon.

Pagtawag niya dun sa wire na gate namin, nagising ‘yung kasamahan ko sa bahay.

Binuksan nung kasama ko ang pinto, pumasok ‘yung babae, kasunod ang dalawa pang lalaki. ‘Yung isa, may dalang malaking camera.

Uy! Kukunan ‘ata kami sa TV!

Ginising ko ‘yung mga katabi ko, pero hindi sila impressed.

Bumangon na rin ‘yung ibang mga tao sa bahay.

Nae-excite ako sa camera!

Parang ganun din ‘yung pakiramdam nung mga tao sa bahay kasi panay ang kausap nila dun sa babae. Parang lahat eh nag-uunahan sa kanyang atensyon.

Pero hindi sila ang pakay niya… ako.

Ahm… ako?!

Nabuhay ang eksena sa loob ng bahay… may nagpakulo ng tubig… ‘yung isa bina-brush ‘yung semento sa batalan… maya-maya, may narinig akong naghahasa ng kutsilyo.

Dun sa huli kong narinig, hindi ko alam kung bakit… pero medyo kinabahan ako.

Di ko gets

“Pilan la queca tamu ing maka intindi ing makakabastos nung magsalita kang Kapampangan queng arap da reng taong era aintindian?“

Dili mo masabot?

Hotness

Naaalala niyo pa siya?

Nagte-text pa rin sa akin. Dun sa pinakahuli eh sinabi niyang miss na raw niya ako.

Hindi ako naniniwala.

Tubbataha… hahah!

Kung may dalawang bagay na pinanghihinayangan ako… ito ay ang mga sumusunod:

1. Gumastos ako ng mahigit P16,000 para sa boxing lessons na hindi ko naman naipagpatuloy.
2. Gumastos ako ng mahigit P14,000 sa driving lessons na puwede ko namang makuha nang libre.

P16,000 + P14,000 = P30,000

Trenta mil pesos! Kung pinang-enroll ko na lang ‘to sa swimming lessons, may pambili pa ako ng kulay pink na two-piece na Speedo.

At malamang sa hindi, may lisensya na rin akong mag-dive.

?

Me tanong ako:

Bakit?

Sa limang taon kong pagiging alagad ng media, maraming bagay pa rin akong hindi maintindihan…

Walang libog…

Isa sa mga pinakamatinding karma na puwedeng maranasan ng isang makati ang paa na prodyuser eh ang ma-assign sa lugar na ubod ng ganda pero wala siyang abilidad para namnamin ito…